ويا دوست ناراحت گردد . گاهى كه خلل به كار من يابد راه * كوشم كه نگردد از آن آگاه ترسم كه از آن دشمن من شاد شود * يا دوست ملالتي بيابد ناگاه سخاوت داشته باش 155 - آنگاه كه دنيا به تو روى آورد تو هم در راه خدا به دوست ودشمن ببخش ، زيرا دنيا تغييرپذير است . 156 - ( اگر نبخشى ، ) نه سخاوت به هنگام اقبال دنيا ، مال تو را نابود مىكند ونه آنگاه كه در مسير رفتن است بخل آن را حفظ مىنمايد . اى يافته از فيض الهى صد خير * بايد كه رسد فيض تو پيوسته به غير از فقر مترس رو به درويشان كن * كه اين است طريق أهل معنى در سير پوشاننده عيوب 157 - ثروت زياد ، عيب را مىپوشاند در نتيجة آنگاه كه ثروتمند دروغ مىگويد ، دروغش قبول مىشود . 158 - بيچارگى به عقل شخص ضربه مىزند وخويشاوندان فقير فردى را كه عاقل است ، نادان مىشمارند . هركس كه شود مال جهان را صاحب * گويند كه صادق است وباشد كاذب معروف به ابلهى است داناى فقير * با آنكه بود بر همه اقران غالب